خیال

مداد های رنگی، خودکارهای مخصوص طراحی همه رو جمع می کنم و داخل جا خودکاری روی میز می گذارم ، دست هام سست میشه

کاغذهای باطل رو نگاه می کنم از لابه لای اون ها یک سری از طراحی  جزئیات های همکارم رو یادگاری بر می دارم، چشم هام پر اشک میشه

هر از گاهی که همکاری بهم می گه جای سر و صدای تو در شرکت خالی خواهد بود بغض گلوم رو می گیره

یک هفته ای میشه که در گیرم، می خواهم بپرم اما طاقت رفتن ندارم 

شرکتمو  و آدم هاش رو  دوست داشتم با تمامی بدی هاش، با تمام خاطرات بدش و حس های منفی

خسته ام از خودم و درگیری هام

خسته ام از چیزی که می خوام باشم اما تنبلی ام میاد که باشم