|
.
هر روز موقع گرگ و میش هوا که میشه با خودم می گم زندگی باید چیزی فراتر از ۱۰-۱۲ ساعت مداوم پشت یک میز نشستن و کلید موس رو فشار دادن باشه چیزی که من گم اش کردم چیزی که من هر روز به آینده موکول اش می کنم.
وحشتناکه ساعت ها در محیطی بسته که دائم بهت انرژی منفی میده کار کنی ولی اون کار جلو نره یا برگردی چک کنی ببینی همه اش غلطه،درد آوره وقتی همه اینا رو به حساب بالا رفتن تجربه کاری می گذاری و دلت رو خوش می کنی به سابقه کاری که روز به روز بالا تر میره سخته حبس کردن جسم در یکی دو حال فیزیکی (حداقل اش برای من یکی که همیشه عادت به حرکت دارم سخته). باز هم غروب من پنجره شرکت عبور ماشین ها از خیابان و باز کسی از درون خانه می گوید: هی رفیق زندگی چیزی خلاف پوچی ذهن توست |
می نویسم، برای دل مشغولی و شاید برای رها شدن از هجوم ناگهانی افکاری که روح ام راچنگ می زند و ذهن ام را به اسارت می برند.
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ پیش از اینهاشهریور 1388تیر 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آبان 1387 مهر 1387 مرداد 1387 خرداد 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 آذر 1385 آبان 1385 مهر 1385 شهریور 1385 مرداد 1385 تیر 1385 خرداد 1385 اردیبهشت 1385 فروردین 1385 اسفند 1384 بهمن 1384 دی 1384 آذر 1384 آبان 1384 مهر 1384 شهریور 1384 پیوندهابلوطالیزه زیتون حيوان اوستا زن نوشت خط موازی هدی علوی آشفته بازار تحقیقات فلسفی Dismember Lost for Words A Man Called Old Fashion قالب از POWERED BY BLOGFA.COM |