خیال

۱. این آهنگ خود به تنهایی سرشار از نوستالوژیست.  

اینکه دوستانت از روی محبت دعوت اند کنند بیرون  قبول کنی ولی جایی از وجودت همه چیز را رد کند اما باز هم  این حس را خواهی داشت  که مانند گوسفندی به مصلخ (درست نوشتم؟) میروی هر چقدرم که ان مصلخ چیز شیرینی باشد.

شاید جنون معنای کاملی باشد برای همه دیوانگی های من.آن زمان که نمی بینم، نمی شنوم ، نمی اندیشم و فقط می خواهم رها شوم. آن زمان که همه فرارید از من و  من دستم کوتاه ست از هر انسانی  تو در انتهای تاریکی ایستاده ای و چه خوب می دانی چه بگویی تا بشکنم، بسوزم، خاکستر شوم و دوباره  ریشه بزنم.

چیز عجیبی است  این روزها  قسمتی از شعر سهراب را برای خودم میخوام و به جای آنکه زمزمه کنم : زندگی چیزی نیست که لب طاقچه عادت از یاد من و تو برود.......، دائم با خود می گویم: دلتنگی چیزی نیست که لب طاقچه ....................

این شهر انگار یادش رفته که در منطقه آب و هوایی گرم قرار گرفته، همینجوری اگر چند روز  پیش برود تمام شهر در آب باران غرق میشود

۱. امان از دست احساساتی (شهود) که یک دفعه بر سرت نازل میشن و هر چقدرم می خوای بیخالشون شی یا بهشون توجه نکنی، باز ولت نمی کنن و در انتها میفهمی که درست بودن.