خیال

فقط  کجا باید اعتراف کنم؟ جلو کدوم قاضی و تو  محضر کدوم دادگاه که واقعآ باور کردنش برای هیچ کسی سخت نباشه؟

این که می بینید من نیستم بلکه بقایای دهها  دنیای خیالیست و آنچه که نمی بینید محصول یک  دنیای واقعی ( و چه آسان قدرت یک بر عظمت دهها چیره می شود.)

۱. کسی می میمرد و در همان لحظه کسی به دنیا می آید، کسی سال روز تولد اش را جشن میگیرد و دیگر سالگرد مرگ عزیز اش را..... تراژدی خنده داری است.

 (هفته پیش تولد یک کوچولوی دوست داشتنی دعوت بودیم اما من تمام  مدت داشتم به خبر مرگ مردی  فکر می کردم که دقایق قبل از  جشن شنیده بودم)

۲.من اصلا آمادگی یه سال جدید و ندارم کسی می دونه چه جور میشه ساعات متوقف کرد؟؟؟ 

۴. دوستم داشتی چون در مقابل احساس ام، احساس ضعف می کردی اما حالا که دیگه اون احساس وجود نداره من کثیف ترین موجودی ام که روحت و تسخیر کرده (که امیدوارم دیگه اینطوری هم نباشه).

۵. از این که این روزها کارام شده آزار دادن ناخواسته دیگران دچار عذاب ام  اما اونقدر ها خسته و درگیر با خودم ام که حوصله فکر کردن به کوچکترین رفتار ها و برخوردها رو ندارم (اینا دلیل بر بی اهمیتی کسی نیست حتی حوصله معذرت خواهی  و پیگیری هم ندارم) دلم یک تنهایی ناب می خواد، اونقدر تنها که بتوانم با خودم کنار بیام و  دوباره بلند شم و وایسم، هوس شادابی و سر زندگی چند سال پیش به سرم زده.

۶. همیشه هستن آدمایی که تو بدترین شرایط حتی شده با یه لبخند کنارت ان یا با اینکه فرسنگ ها باهات فاصله دارن اما بودنشون رو حس می کنی ، آدمایی که اگه دردت رو نفهمیدن اما بهش احترام گذاشتن و اذیت هات،فریاد هات و بی توجهی هات رو بخشیدن. 

 تنها اینکه: ممنون ام به خاطر بودن و ببخششون شرمنده از اینکه اونطور که باید و انتظار میره ازم نیستم.(محبت چیزی نیست که من ِ برده محبت ازش بگذرم امیدوارم روزی فرصت جبرانی باشه)

+  مرد راست می گفت یا صندوقدار؟ اگر مرد راست می گفت چی؟ و اگر صندوقدار؟ و من  به کودکی فکر می کردم که با چشماش   قهرمان کودکی اش  را نگاه می کرد  و هزاران چرا در آن بود  و چقدر سخت بود برای پدر سنگینی این نگاه ..........